Psychodynamische Psychotherapie (PD)
Psychodynamische psychotherapie is geschikt voor mensen met een persoonlijkheidsprobleem. Het gaat om mensen die willen uitzoeken hoe het komt dat ze telkens in hun leven tegen (dezelfde) problemen oplopen en daarin willen veranderen.
Doel
In eerste instantie werken we aan het verminderen van je klachten en problemen. Daarnaast beogen we in de behandeling verborgen gevoelens en gedachten bewust te maken, zodat je inzicht krijgt in de oorsprong van je problemen en je in staat bent eventuele nare ervaringen te verwerken.
Duur, frequentie en vorm
Er bestaat individuele psychodynamische psychotherapie die bestaat uit wekelijkse sessies. De behandeling duurt maximaal 3 jaar. Ook bieden we psychodynamische groepspsychotherapie. Deze bestaat uit wekelijkse groepssessies van anderhalf uur. De behandeling duurt 2 jaar.
Werkwijze
Bij individuele psychodynamische psychotherapie verken je samen met de psychotherapeut de klachten en problemen. Hoe dat in zijn werk gaat, verschilt van persoon tot persoon. In de gesprekken kan van alles aan de orde komen: hoe het de afgelopen periode is gegaan, wat er goed gaat, wat je dwars zit, dingen van vroeger die besproken moeten worden.
Bij psychodynamische groepspsychotherapie kom je in een bestaande groep waarin sommige mensen al langer zitten en anderen wat korter. Je werkt met de hulp van de groep en de psychotherapeuten aan de problemen. In de groep kan van alles aan de orde komen: hoe het de afgelopen periode is gegaan, wat er goed gaat, wat je dwars zit, dingen van vroeger die besproken moeten worden. Het is niet zo dat van tevoren een thema bepaald wordt of dat iemand de beurt krijgt. Ieder groepslid probeert de beschikbare tijd zo goed mogelijk te benutten om iets te vertellen over wat hem/haar bezig houdt.
Je mag voelen wat je voelt, het is niet goed of fout
“Toen ik mij zes jaar geleden aanmeldde bij het NPI had ik geen idee waar het mij zou brengen waar ik nu sta. Onlangs deed ik een ‘trip down memory lane’ met mijn therapeut. De emoties waren aanwezig en ik zag wat ik de afgelopen zes jaar allemaal heb meegemaakt in mijn leven. De verbinding die ik heb gevonden tussen het kind in mij en mijn volwassene. De motivatie om patronen te doorbreken zodat ik deze niet zal doorgeven aan mijn toekomstige kinderen.
Het meisje van 15 had nooit gedacht dat ik hier nu zou zijn: aangewezen op mezelf, een eigen plek waar ik me thuis voel, met het mooiste netwerk om me heen. Met zelfliefde die ik nooit gedacht had te voelen en die nog steeds aan het ontwikkelen is. Een zin die mijn behandelaar altijd tegen me zei was ‘dat je mag voelen wat je voelt, het is niet goed of fout’. Deze zin gebruik ik nog dagelijks.”
Factsheets
PD Individueel
PD groep
Bewezen effectief
De effectiviteit van individuele psychodynamisch psychotherapie is bewezen door de volgende wetenschappelijke onderzoeken:
- Shedler, J. (2010). The Efficacy of Psychodynamic Psychotherapy, American Psychologist, 65, 98-109. Link naar het artikel
- Leichsenring F, Rabung S. Long-term psychodynamic psychotherapy in complex mental disorders: update of a meta-analysis. Br J Psychiatry. 2011 Jul;199(1):15-22. Link naar het artikel.
- Town JM, Abbass A, Hardy G. Short-term psychodynamic psychotherapy for personality disorders: a critical review of randomized controlled trials. Journal of Personality Disorders. 2011;25(6):723-740. Link naar het artikel.
De effectiviteit van psychodynamisch groepspsychotherapie is bewezen door de volgende wetenschappelijke onderzoeken:
- Piper, W.E. & Rosie, J.S. (1998) Group Treatment of Personality Disorders: The Power of the Group in the Intensive Treatment of Personality Disorders. In Piper, E. & Ogrodiczuk, J.S. Brief Group Therapy, p. 15.. Link naar het artikel.
- Heather Munroe-Blum and Elsa Marziali (1995). A Controlled Trial of Short-Term Group Treatment for Borderline Personality Disorder. Journal of Personality Disorders: Vol. 9, No. 3, pp. 190. Link naar het artikel.
- Perry JC, Banon L, Lanni F. The effectiveness of psychotherapy for personality disorders (1999). AmJ Psychiatry 156:1312-132.
Link naar het artikel.